سپیولیت چیست؟
سپیولیت یک کانی رسی غنی از منیزیم است. برخلاف مونتموریلونیت که از لایه‌های مسطح روی هم چیده‌شده ساخته شده، سپیولیت الیاف تشکیل می‌دهد: نوارهایی از صفحات سیلیکاتی که طوری چیده شده‌اند که کانال‌های بلند و باریکی در طول هر لیف امتداد می‌یابند. این کانال‌ها آب را نگه می‌دارند و همراه با شکل الیافی، به کانی سطح ویژه بالا و توان زیادی در جذب مایعات می‌دهند.
به دلیل این ساختار، سپیولیت در آب چندان متورم نمی‌شود، اما ژل‌ها و سوسپانسیون‌های پایدار تشکیل می‌دهد، روغن‌ها و دیگر مایعات را بهخوبی نگه می‌دارد و روانی پودرها را حفظ میکند. ترکیه منبع شناخته‌شده سپیولیت است؛ منطقه اسکی‌شهیر به سپیولیت مشهور است، از جمله گونه متراکمی که بهطور سنتی با نام «مرشوم» (کف دریا) تراشیده میشود.
نقش آن در خوراک دام چیست؟
سپیولیت به خاطر ویژگیهای تکنولوژیک خود به کار میرود و در عمل منبع ماده مغذی به شمار نمی‌آید.
- چسباننده پلت: به چسبیدن ذرات به یکدیگر کمک میکند و دوام پلت را بهبود می‌دهد.
- ضدکلوخه و بهبوددهنده روانی: کلوخه شدن را در خوراک‌های پودری، مخلوط‌های معدنی و پریمیکس‌ها کاهش می‌دهد.
- حامل و جاذب: ظرفیت جذب آن امکان تبدیل اجزای مایع یا چسبناک به پودرهای روان را فراهم میکند.
- کمک به اختلاط: بهعنوان حاملی بی‌اثر و نرم به توزیع یکنواخت ریزمغذی‌ها کمک میکند.
- مخلوط‌های توکسین‌بایندر: گاهی با رس‌های دیگر ترکیب میشود، هرچند ظرفیت جذب آفلاتوکسین آن معمولاً کمتر از بنتونیت غنی از اسمکتیت در نظر گرفته میشود.
مقایسه سپیولیت با بنتونیت
هر دو رس هستند، اما ساختارشان نقاط قوت متفاوتی به آن‌ها می‌دهد. لایه‌های انبساط‌پذیر مونتموریلونیت، بنتونیت را به رس مرجع برای جذب آفلاتوکسین تبدیل کرده و به آن تورم و چسبندگی قوی می‌دهد. ساختار الیافی و کانالدار سپیولیت به آن جذب برتر مایعات و عملکرد خوبی در روانی جریان و ضدکلوخه می‌دهد. در عمل، انتخاب به این بستگی دارد که هدف اصلی جذب مایکوتوکسین، کیفیت پلت، روانی جریان یا حمل مایعات باشد.
میزان مصرف چگونه تعیین میشود؟
برای سپیولیت نیاز تغذیه‌ای وجود ندارد. میزان مصرف آن بر اساس هدف تکنولوژیک تعیین میشود: مقدار لازم برای چسبندگی پلت، برای روانی جریان یا برای حمل مقدار معینی مایع. باید در چارچوب شرایطی که قوانین خوراک دام برای محصول مجاز تعیین کرده‌اند مصرف شود. از آنجا که کانی طبیعی است، خلوص منبع و پروفایل آلاینده‌های آن به همان اندازه سطح مصرفش در خوراک اهمیت دارد. مقررات محلی و برچسب محصول همواره ملاک‌اند.
معیارهای کیفی سپیولیت خوراکی
- میزان سپیولیت و کانی‌شناسی: با پراش پرتو ایکس (XRD) تأیید میشود؛ مقدار کم کانی‌های همراه مانند کوارتز و کربنات‌ها.
- ظرفیت جذب: برای نمونه جذب آب یا روغن، که در کاربرد بهعنوان حامل اهمیت دارد.
- فلزات سنگین و دیوکسین‌ها: در محدوده حدود مواد نامطلوب در قوانین خوراک دام.
- رطوبت و اندازه ذرات: بر روانی جریان، یکنواختی اختلاط و گردوغبار اثر می‌گذارند.
- کیفیت میکروبی: محصول باید خشک و عاری از آلودگی باشد.
- ردیابی‌پذیری: گواهی آنالیز (CoA) و شماره بچ برای هر محموله.
CTF Premix و سپیولیت
CTF Premix توکسین‌بایندرهای پایه مونتموریلونیت و بنتونیت خوراکی را در کارخانه ۱۰٬۰۰۰ متر مربعی خود در آنکارا و مطابق با ISO 9001:2015 و GMP تولید میکند. درخواست‌های مربوط به سپیولیت، چه بهعنوان چسباننده، چه حامل یا جزئی از مخلوط رسی، توسط تیم فنی ما بر اساس کاربرد مورد نظر بررسی می‌شوند. هر بچ قابل ردیابی است و گواهی آنالیز آن در صفحه استعلام بچ قابل مشاهده است.
این صفحه صرفاً جنبه اطلاع‌رسانی عمومی دارد. میزان مصرف و انتخاب محصول باید با مشورت متخصص تغذیه و با در نظر گرفتن گونه دام، فرمولاسیون خوراک و مقررات جاری تعیین شود.